Japonca da “Qubaitori” deyimi her çiçek kendi vaktinde açar, kendini başkasıyla kıyaslama anlamında kullanılıyormuş. Bende hep derim herkesin zamanı farklıdır diye. Kimi 20’sinde kimi 30’un da kimi 40’ında aradığı şeylere erişebilir. Birisiyle kendini kıyas etmek en başta zaten kendinle alakalı bir ikilem içine düşürür seni. Evet, belki istediklerimizin erken olmasını bir an önce o lükse kavuşmak isteyebiliriz ama hayat zamanı diye bir olgu bizi biraz erteleyebilir. Hayat zamanında bizde yaşıyoruz ama içimizde geçen zamanın anlamı bazen hayatla örtüşmeyebiliyor. Bu gibi durumlarda zamanın akışına kapılmak gibi bir düşünceye kapılıp bazı zamanları elimizle yok sayabiliyoruz. Yaşadığımız her anın , aldığımız her nefesin bir anlamı olduğunu bilerek, sonunda erişmek istediğimiz noktalara doğru bir araç olarak gördüğümüz de bazı şeyler daha yaşanılır, katlanabilir hale geliyor. Evet ben zamanımı şu anda yaşıyorum ama benim şu anda yaşadığım zamana bir başkası daha erken bir vakitte erişmiş olabilir. Bu onun benden daha üstün ya da daha hızlı daha doğru bir zaman yaşadığını göstermez. Hepimizin zamanı kendine özgü olduğu için herhangi bir kıyas içine girmekte anlamsız. Böyle yapmak, sadece kendimizi frenleyip hayat ışığımızı kaybetmeye neden olur. O yüzdendir ki bazen kendimi düşünürüm sadece hayatı ben yaşadığım için. Bu hayattaki amaçlarım, isteklerim, arzularım benim zamanımda bazı dış faktörler arada araya kaynak yapabilse de- ki bu gelip geçici olmalı, oluyor da- yaşandığı için zamanı kendimce yönetmek bir nevi mümkün oluyor. Bu sırada dışarı ne yaşamış bu da pek önemli olmamalı. Gıptayla bakmak ya da küçümsemek kimsenin haddine değil bu konuda.
Yani demem o ki Japonca da bile her açan çiçeğin açma zamanı farklı ve hiçbiri birbirine neden bu erken açtı bende açmalıyım demiyor. Hepsi kendi vaktinde açmaya devam ediyor. Bizde bu anlamla düşünürsek bazı şeyler daha anlamlı ve yaşanabilir olur. Bazı anlarda yaşadığımız geç kalmışlık hissini de azaltmış olur. Hiçbir şey için geç değildir. Önemli olan senin zamanının önceliği, gerisi teferruat…
çooook güseelll yhaaa bu yazıya göz yaşımı ve kalbimi bıraktım. Eline, ağzına sağlık sugar. Go girlll <3
teşekkürler çingum. Herkesin kendi içindeki çiçeği açtıracağı zamanı benimsemesi dileğiyle;)