Dünyaya adım attık, geliştik, yetişkin olduk. bu sırada irademiz de bizimle birlikte yol alıyor. her geçen zamanda istediklerimizi yapmaya yönelik gayretimiz bizim irademizin bizimle aynı yolda yürümesini sağladı.
Her zaman mı irademize hakim olduk? Hayır, bazen istemediğimiz ortamlarda bulunup istemediğimiz şekillerde davrandık. sonra da neden diye hayıflandık, çünkü biliyoruz ki irademiz bizi sağa götürmek isterken biz bile bile sola gittik. zıtlıklardan doğan vicdan azabı bundan kaynaklı. İrademize hakim olmadığımızda olacak nihai son. Ama bunu en aza indirgemekte yine bize bakıyor.
Yukarıda okuduğum kitapta diyor ki: “İrade eğitimi bir süreç ve bu süreç sonunda planladığımız bir amaca doğru yolumuzu bulmak önemli olan.” Yani amaca giden yoldaki tüm eylemlerimiz büyük resmin tamamlayıcısı. Madem her şey bir süreçten ibaret, vakti iyi değerlendirmek lazım bu dünyada ki çünkü zaman da hızla akıyor ve zamanda bir süreci kapsıyor haliyle. Son olarak kitaptaki şu söz de bence benim iç dünyama ve dış dünyama da etki etmiş bir söyleyiş oldu:
“Az her güne yeter, yeter ki her gün az kazanılsın” 😊
İrademize sahip çıkıp gücünü zayıflatmayacağımız nice güzel zamanlara…
