Bir nefeslik tutunduğumuz şu hayatta bazı şeylere fazla anlam yüklüyoruz. Nefes tükenince biten hayattan geriye sadece arkada üzülenleri bırakıyoruz. ama en önemlisi de yaşadığımız hayatta aldığın mutluluğu, anıları unutturmuyorsun. Giden bir candan sonra, önce bir acı, hüzün daha sonra da alışma evresi oluyor. İnsan olmanın getirdiği en doğal durumlar. Çünkü insanız ve her türlü duygu bizler için var.
Rabbimin bahşettiği bu mükemmel düzen her daim düzgün bir şekilde işlemeye devam ediyor. Sevdiklerimizin arkasından hüzün zamanla yerini mutlu anıları anmaya bırakıyor.