“Ben bugün nezaketten kırılıp bükülüp kafamda tepemde onları bunları taşırken buldum kendimi” diyor sevgili Yalın. Çokta güzel söylüyor şarkıyı. Fazla tevazu gösterdin mi hayatımdan bir şeyler eksiliyor sanki gitgide. Kendimi parçaladığım kadar karşısının parçalamadığını görünce neyi ne için yaptığımın bir önemi kalmıyor maalesef.
Üzüldüğüm, kırıldığım, doğru bulmadığım şeyleri söylemeden içimde tutmak bir zaman sonra bende bomba etkisi yaratıyor. Aslında beni çokta ırgalamayan bir konuda olabilir ama karşıdakinin iyiliğini istemem, geleceği için olacaksa özellikle söylememde aslında çokta problem yok ama bunun devamında karşıdan gelecek herhangi bir tepki beni yaralayabiliyor. İşte bunu istemiyorum.