Düşünceler arasında kaybolduğum bir gün. bazı şeylerin açıklığa kavuşması için bazen adım atmak gerekiyor. Baya bir zamandır rahatsız olduğum şeyleri ve ya sınırlarımı düzenlemem geren şeyleri söylemenin yaklaşması ardından gelen bir stres ama konuşulması kaçınılmaz. Belirsizliği gidermek için yapılması gereken tek hamle iletişim kurmak ve kendini anlatmak.
Kimsenin yanlış anlayacağı yada anlayamacağı yaşlarda değiliz o yüzden içim rahat başım dik bir şekilde konuşabilirim. sakin vakur duruşta ağızdan dökülecek olan o cümleler ve karşıdan gelecek cevapla her şeyin daha doğru yola evrileceğine inanıyorum. O yüzdendir ki bazı şeyleri geciktirmemek lazım doğru zaman bu zamandır bilmem ama artık bu belirsizlik beni sıkıyor. Ya evet ya hayır. sonu varsa da bitsin herkesin kafası rahat etsin.
Bu duygusal iniş çıkışlar arasında kaybolmak yerine kesinlik en güzeli. Öğrendiğimiz en doğru tecrübe içindekileri saklamadan söyle ki gerisini karşısı düşünsün. Çünkü önce ben geliyorum bu hayatı ben yaşıyorum. Ben değerimin farkında olmayalım ki karşıya da değeri kadar değer verebileyim. Sevgide yüce olalım ama sınırı da aşmadan. Nefrette de azami olalım ama sınırını bilerek. Duygularımı yönetmeliyim ki beni yönetmelerine izin vermeden.
Demem o ki; hayırlı olacaksa karşıdan gelecek cevap bunu belirler ve sonrası Allah’a kalmıştır en güzelini O bilir <3