Günler geçti, aylar geçti. Hayatımız yine aynı seyrinde devam etmekte. Birçok şey yaşadık ama onlarda unutulmaya yüz tutmuş durumda. Bir taraftan iyi, bir taraftan kötü bir durum. O kadar güzel şeylerin bitmesi üzücü ama yeni başlangıçlar için güzel bir fırsat. Bundan sonra şekillenecek her an tecrübelerimizle sabit kalacak. neyin doğru neyin yanlış olduğunu kafamıza çok iyi kazıdılar. Bu kazıma işi biraz sancılı olsa da bir şeylerden ders çıkardık. Bazı şeylerin üstesinden geldik, idare etmeye çalıştık. Kırdık ve kırıldık ama şükür ki sağlan bir şekilde kurtulduk.
Herkes kendine -KENDİNCE- pay çıkardı. “bu kendimce çok umurumda değil aslında” Ben sadece kendime bakıyorum artık. Gözüm açık, alnım dik, bir “elif” misali yürüyorum kendi yolumda. Yolumuza taş koymak isteyenlere biz taş attık. Çokta güzel oldu. Madem o taşı koymayaıı biliyorsunuz o zaman kafanıza isabet etmiş olması çokta umurunuzda olmamalı! Çünkü bu dünyada “Herkes ektiğini biçiyor” Rabbimin adaleti her daim kendini gösteriyor. ÇOK ŞÜKÜR.