Başka bir dünyada yaşamanın getirmiş olduğu yükümlülükler dolayısıyla ağırlığı altında ezildiğim zamanlar oldu. Direnmenin kimseye bir faydasının olmayacağı zamanlar oldu.
öyle anlara şahit olduk ki kimse görmesin istedik. Daha başka bir dünyada yaşamak istedik kimsenin bizi bulamayacağı…
Keşke dediğimizde ardından gelen o dil acısına eş değer kalp ağrısı. Sanki içinden bir şeyler kopmuş gibi gelen o his. hiç bir zaman aynı şeyleri hissedemeyecek olmanın verdiği kasvet. Doruklarda hissettiğin hislere bile hissizleştiğin o an!
Kalkmış birbirine umarsızca bağıran tonla kalabalık. gel de anlat derdini o dünyanın insanlarına. Karşında köpek gibi havlayan bir sürüden başka görebileceğin hiç bir şey olamayacak.
İşte öyle bir dünyada konudan konuya atlayıp kişilik değiştiren olaylara tanık olabilirsiniz. Öyle bir dünyada kendinizi nasıl bulabilirsiniz. Maslow’un kastettiği o kendini gerçekleştirme zirvesine nasıl ulaşabilirsiniz? Eğitim bile bunun için yetersizse sen insansın zayıfsın bunu bu şekilde kavraman gayet normal. Allah’ın yarattığı bu aciz varlıklar -ben de dahil olmak üzere- bir gün herkes başka bir dünyada bambaşka yerlerde olacak. O yüzden çokta şey yapmamak lazım derken böyle bir anlamla cümle kurulmuş olsa gerek ?