Günlüğüm vardı bir zamanlar sürekli tuttuğum.
Tüm üniversite hayatımı onun içine kaydetmiştim
İyi ve ya kötü tüm anılar…
şu an bulamıyorum o günlüğü
uçtu gitti tüm anılar
dert yanıpta bağrıma bastığım o günlüğüm
artık benim yandaşım değil…
Sanki artık hiç bir şey onun yerini dolduramayacak gibi
nereye yazarsam yazayım aynı hissi vermeyecekmiş gibi…
günler geçti üstünden son senem heba oldu onsuz sanki
içimin daraldığı anlarda aradığım yandaşım yoktu
ve o dar anımda yazacak hiç bir şey bulamadım…
kelimeler boğazımda düğümlendi
elimdeki kaleme söz geçirdi kalbim ve içime yüklendi
ağır gelse bile ağırlığı yaşamam gerektiğini söyledi sanki
her yazımda yandaşımdan kelimeler olurdu beni yansıtan ama şimdi…